هر چه بادا باد می خواهم برگردم
می خواهم برگردم
به روزهای کودکی ...
آن زمان ها که پدر،
تنها قهرمان بود ...
عشــق،
تنـــها در آغوش مادر خلاصه می شد ...
بالاترین نــقطه ى زمین،
شــانه های پـدر بــود ...
بدتـرین دشمنانم،
خواهر و برادر های خودم بودند ...
تنــها دردم،
زانو های زخمـی ام بودند ...
تنـها چیزی که می شکست،
اسباب بـازیهایم بـود ...
و معنای خداحافـظ،
تا فردا بود ...
نظرات شما عزیزان:
آخرین مطالب آرشيو وبلاگ ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() نويسندگان پیوندهای روزانه پيوندها ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
![]() |
|||
![]() |